งานรุมเร้ารัดรึง
โหมกระหน่ำ ราวคลื่นยักษ์สึนามิ
ถาโถมเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า
...
คลื่นยักษ์ซัดเข้าฝั่ง
ส่วนตัวเรานี้รอยตีนกาซัดเข้าหน้า ว่ะฮ่าฮ่าฮ่า หัวเราะทั้งน้ำตา
...
บ่นกับเพื่อนร่วมก๊วนว่าเงินเดือนแสนห้า(โม้)ที่ได้รับไม่พอค่าครีมลบรอยตีนกาที่ขึ้นหยุบหยับประดับใบหน้าแบบไม่บันยะบันยัง
บ่น ๆ ไปงั๊น แต่จะให้เลิกทำงานมั๊ย.. ไม่เลิกหรอกครับ
ไม่ทำงานจะให้ทำไร ลูกก็ไม่มี
ทำงานบ้าน ทำกับข้าวก็ทำไม่เป็น ^^"
...
น้ำหนักปัจจุบัน 52 -55
เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลงตามปริมาณอาหารที่ยัดทะนานเข้าไป
ช่วงนี้เดินเข้าเดินออกซอยบ้านจะใส่ชุดออกกำลังกาย
มีรองเท้าครบเครื่อง แม่ค้าลุงป้าถามว่าไปออกกำลังกายมาเหรอ
ตอบเบา ๆ (กลัวคนอื่นได้ยิน) "ป่าวค่ะ แต่ใส่แล้วรู้สึกดีเหมือนได้ออกกำลัง"
กลับบ้านมาก็ถอดเก็บ... เจริญ ^^"
กล้าได้อีก

...
วันเสาร์
12 กรกฎาคม 2551
ดูหนัง 2 เรื่อง
เป็นหนังที่นาโอมิ วัตต์เล่นทั้งสองเรื่อง
Happy Games
หนังทริลเลอร์ สยองขวัญ
ชอบมาก ๆ ดูไปโกรธไป แค้นไป ปากกัดผ้า อ๊างงงงงงง
หนังฉีกกฎหนังพระเอก-นางเอก
ผู้ดี-ผู้ร้าย ดูจบแล้วอยากสร้างภาค 2
ภาค อย่าปล่อยให้คนชั่วลอยนวล เสียจริง ๆ

Painted Veil
ดูรอบที่ 3 แล้ว
เพราะชอบมาก ๆ นี่เอง

Frontier(s) หนังฝรั่งเศส ดูไม่จบเพราะเผลอหลับ
แต่คงไม่ดูต่อเพราะไม่ประทับใจเป็นพิเศษ
ดูหนังเนื้อเรื่องคล้าย ๆ แบบนี้บ่อยแล้ว

...
วันอาทิตย์
13 กรกฎาคม 2551
วันนี้ตื่นเช้ากันทั้งคู่
เช้าที่ว่านี้คือ 9 โมงครึ่ง
นัดกันว่าจะพาพี่ไม้ไปตัดผมกับพี่ติ๊กที่ซอย 3
เมจะทำทรีทเม้นท์ผมด้วย
พี่ติ๊กเป็นช่างผมประจำอยู่ที่ Hapa Spa
http://www.hapaspa.com/

พี่ติ๊กใจดี น่ารัก และเป็นคนที่เข้าใจเส้นผมดีมากเหมือนถอดจิตไปสื่อสารกับเส้นผมได้
และให้เวลากับศีรษะของลูกค้าอย่างใจเย็น ไม่ขายของ แต่มีคำแนะนำดี ๆ มาให้เสมอ
เมเป็นคนที่เกลียดการทำผมมาก ย้ำ มาก ๆ มาก ๆ
ไม่ชอบเข้าร้านทำผม นอกจากจะต้องไปงานสำคัญและไปทำทรีทเม้นท์ซึ่งก็กำหนดไว้เดือนละครั้ง
เหตุผลที่ไม่ชอบยุ่งกับผมเพราะเป็นคนผมบาง เส้นเล็ก(เส้นหมี่) พันไปพันมา
เสียง่าย แตกปลายง่าย ไม่มีน้ำหนัก เปราะบาง เบาเหมือนผมเด็ก
เส้นผมบนหัวมีกระจุกนึงจึงไม่ชอบไปทำอะไรกับผมเลย สระ ๆ เช็ด ๆ แล้วปล่อยให้แห้งเอง
อิจฉาคนที่มีผมเส้นใหญ่และผมหนามาก
บางทีเคยคุยกับแม่เล่น ๆ ว่าแม่ก็ผมเยอะ พ่อก็ผมเยอะ ทำไมหัวลูกมีแค่นี้
ตกลงลูกเป็นลูกพ่อจริงป่าวคะ ฮี่ ฮี่ วอน ๆ
เรื่องผมนี่เคยเป็นปัญหาใหญ่ของเมจนตอนนี้ถอดใจแระ
เคยไปหาหมอ เคยกินยา กินวิตามิน
ซึ่งก็ได้ผลนะ
ผลที่ว่าคือขนขึ้นพรึ่บทั้งร่างเลยครับ
กลับไปหาหมอ หมอบอกว่าก็เพราะว่าผมคุณไม่ได้ร่วงไม่ได้มีปัญหา
แต่มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร แก้ปัญหาได้ง่ายที่สุดคือเพิ่มเส้นขน
แต่เพิ่มบนหัวอย่างเดียวไม่ได้ จะเพิ่มก็ต้องเพิ่มทั้งร่าง
ส่วนไหนที่ไม่ชอบก็ให้โกนออก
หลังจากทนมีหนวดอยู่สักพักนึงก็เห็นว่าไม่ไหวล่ะ
กลัวมันยาวเรื่อย ๆ แล้วมีคนพาไปออกงานวัด
จึงต้องหยุดกินยาไปเลย
ช่วงนั้นมีชื่อเล่นอีกชือที่แสนไพเราะตั้งโดยบรรดาเพื่อน ๆ ว่า 'ไอ้สัตว์หน้าขน'
ตอนนี้กิน biotin กับ zinc อยู่ แต่เป็นการกินแบบกิน ๆ หยุด ๆ นึกได้ก็ค่อยกิน ^^"
ส่วนแชมพูสำหรับสระผมก็ใช้จอห์นสัน สลับกับ Nioxin
ที่ต้องสลับเพราะมันแพง แหะ แหะ บีบแชมพูน้อย ๆ ไม่เป็น
บีบทีสระหัวเด็กได้ทัังหมู่บ้าน

...
วันนี้ก่อนไปพบพี่ติ๊ก
เราแวะไปทานข้าวกันก่อน
ไม่ใกล้ไม่ไกล ที่ The Mezz ชั้น 10 Sky Lobby อาคารคลินิกโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์
ที่ทำงานของเรานี่เอง
พี่ไม้ติดใจอาหารไทยที่นี่ ชื่อร้านอะไรจำไม่ได้แน่ชัด Tai Thai หรือไงเนี่ย
รู้แต่ว่าเป็นร้านลูกของกิ่งกัลปพฤกษ์
เวลาไปไม่สนใจชื่อร้าน มองแต่อาหารอย่างเดียว ตาโตกว่าปากทุกที
..
วิวจาก The Mezz
ชั้นบน ๆ เป็นคลินิก ซึ่งผู้ป่วยที่มานั่งรอพบแพทย์ก็สามารถมองทะลุมายังร้านอาหารได้เช่นกัน

อีกซักรูป ช่วยโรงพยาบาลเรียกลูกค้า :) :)

อาหารคู่โต๊ะ
มาทีไรต้องสั่ง โรตีแกงเนื้อ กับหมูทอดกระเทียม ของพี่ไม้
ของเมบะหมี่อะไรซักอย่างและยำตะไคร้จากร้านอาหารเวียตนาม

ชั้น 10 ก่อนขึ้นบันไดเลื่อนไป The Mezz
มีรูปปลาคาร์ฟยักษ์อยู่เป็นสัญลักษณ์คู่บ้านคู่เมือง

หน้าลิฟท์ กลัวซะที่ไหน ฮี่ฮี่

ไปถึง Hapa Spa ก่อนนัด 30 นาที
พี่ไม้สระและตัดผมก่อน
นอกจากพี่ติ๊กจะดูแลผมเก่งแล้วก็ยังมีฝีมือการนวดศีรษะและนวดหน้าได้ดีเยี่ยม
ถูกใจพี่ไม้เป็นที่สุด แทบหลับคาเตียง

พี่ไม้ตัดผมเสร็จเมส่งตัวไปนวดเท้าต่อ
เพราะเมมีแผนจะตัดผมออก 2 นิ้วเพื่อตัดไอ้ปลายแห้ง ๆ ออก
และทำสีผมให้อ่อนลงซักหน่อย
อยากได้สีน้ำตาลออกเขียวหม่น ๆ
พี่ไม้ชอบที่เมผมยาวและสีน้ำตาลดำอย่างที่เป็นอยู่
ไม่อยากให้พี่ไม้ตกใจที่ผมเมจะสั้นขึ้นมากและสีเปลี่ยนด้วย
ไว้ทำเสร็จค่อยวีนทีเดียวแล้วกันนะที่รัก
ฮี่ฮี่
...