อาทิตย์นี้โดนทัก 2 ครั้งเลย
Two days in a row เลยค๊าบ 
....
วันนึงพี่ผู้บริหารฝ่ายพยาบาลทักเมในลิฟท์
ด้วยสายตาเอ็นดูมาก เหมือนจะร่วมแสดงความยินดี
"น้องเมกำลังมีน้องหรือปล่าวคะ"
(เมรีบแขม่วพุง)
"ยังค่ะ..เมแค่..เอ่อ.. แค่อ้วนขึ้นนิดหน่อยค่ะ"
(แต่มันคงไม่นิดในสายตาพี่ชิมิคะ?..ชิมิ?)
พี่เขาละสายตาจากพุงเมทันทีที่ได้ยินคำตอบ
แล้วพูดให้กำลังใจเมที่ทำหน้าเขิน ๆ อยู่ว่า "ป่าวหรอกค่ะพี่เห็นช่วงนี้หน้าตาอิ่มเอิบ"
....
อีกครั้งในวันต่อมา
พี่ผู้ใหญ่ของห้องแล็ป
"เมอวบขึ้นมากเลย มีข่าวดีแน่ ๆ เลย มีน้องหรือปล่าว"
(เมแขม่วพุงทันที)
"เม...เอ่อ.. อ้วนขึ้นนิดหน่อยค่ะ"
(แต่มันคงไม่นิดในสายตาพี่ชิมิคะ?..ชิมิ?)
....
สองวันติดกันเลยเด้อค่ะเด้อ กี๊ดๆๆ
....
เมไม่ใช่คนอ้วน
และดูไม่อ้วน
แค่กินตามใจปากไปนิด ไม่ออกกำลังกายไปหน่อย
จากที่เคยดูเหมือนจะเพรียว เลยมีช่วงที่เอวตัน ๆ ขึ้นบ้างก็เท่านั้น
เสื้อผ้าส่วนใหญ่ก็มีแต่พอดีตัว มันเลยดูตัน ๆ ขึ้น อวบ ๆ ขึ้นเท่านั้นเอง
เท่านั้นเองจริง ๆ นะคะ
เท่านั้นเองแบบนี้มาสองเดือนแล้วค่ะ 
ไปนครวัตเมื่อธันวาคม 2006 กางเกงขาสั้นตัวนี้ ณ ปัจจุบันยัดไปได้แค่ต้นขา
ปีกว่าเองนะ -*-

มั่นใจมาก ว่างั๊น
....
ก็บ่น ๆ กับตัวเองมาเป็นเดือนแล้วว่าช่วงนี้เสื้อผ้าคับ
ไม่ใช่คับธรรมดานะคับแต่เป็นคับติ้ว
ติ้วแบบ ตี้วววววววว เลยอ่ะ
(ลองพูด ตี้วววววววว ช้า ๆ ดิ จะขำมากเลย)
...
แหน่ะ ทำตามจริง ๆ ด้วย อิ๊อิ๊ ขำใช่ป่ะล่ะ
...
เมื่อวานสวมกระโปรงชุดทำงานปั๊บ
พี่ไม้ทักว่า "วันนี้ยูมีก้น 4 อันเหรอ"
ป๊าดดด เอาไม้หน้าสามตีซักทีดีไหม คำถามหรือประโยคบอกเล่าฟระนั่น
ส่องกระจกดู มันก็จริงของเขา
เมเลยต้องเปลี่ยนกุงเกงใน
จากตัวจิ๋วบิกินี่ลายหัวใจมาเป็นจีสตริง
เพราะใส่ตัวจิ๋วนั่นแล้วเหมือนมีก้นสี่อันจริง ๆ
ยางรัดมันรัดติ้ววว เข้าไปถึงเนื้อแก้มก้น
กระโปรงก็คับติ้วววว เลยติ้วววว เป็นก้นสี่อัน
แต่พอใส่จีสตริงก็มองไม่เห็นรอยรัด
แต่วันนี้นั่งไม่ติดเก้าอี้เลย จีสตริงรัดรึงตรูดมาก แหะแหะ ตึงไปหมด
....
นั่งแล้วพุงกองก็นอนมันเลยก็แล้วกัน
รุ่นนี้ไม่มีอาย รุ่นหน้ามึน คริคริ

...
อย่าหมั่นไส้เลยถ้าจะบ่นเรื่องนี้
จากสายตาคนภายนอกจะคิดว่าเราไม่มีปัญหาเรื่องนี้
แบบบ่นทำไม กระแดะป่าว คนอื่นเขาอ้วนกว่าเธอเยอะแยะไรเงี้ย
เมก็รู้ว่าเราไม่ใช่คนอ้วน แต่จริง ๆ ข้างในมันคับมากนะคับพี่น้อง
เพราะเมตัวสูงเลยดูยาว เป็นคนยาว ๆ
ถ้าเมแก้ผ้าให้ดูแล้วจะถึงบางอ้อ (ดูไหม)
ไขมันพอกพูนมากคับ
แล้วพอเราตัวใหญ่ขึ้น ทำอะไรก็อืดอาดขึ้น เหนื่อยง่ายด้วย
แต่ก่อนออกกำลังกายเป็นชั่วโมงสะบ๊าย เดี๋ยวนี้ 30 นาทีลิ้นห้อย
โทษใครละคับเพ่ ก็โทษตรูโทษตัวเองนี่แหล่ะ -*-
...
ทั้งชีวิตเมมีแต่ผอม ไม่เคยอ้วน
ตอนเด็กมีปมด้อยว่าผอม เคยไปแอบชอบรุ่นน้อง (เขามีแต่ชอบรุ่นพี่)
แล้วพอรุ่นน้องคนนั้นรู้ เขาบอกเพื่อนว่าไม่ชอบเพราะผอมไป
กี๊ดๆๆๆ
แอบไปหาซื้อยามากิน
กรอกยาสตรีเพ็ญภาคย์อั๊กๆๆๆ อยากอ้วน อยากอ้วน
....
เอารูปน้องบริทเป็น wallpaper คอมเมที่บ้านไว้เตือนใจตัวเอง
ตอนนี้พุงกับต้นขาใกล้เคียงแล้ว เดชะบุญที่เราแขนขาเล็กกว่าเขาไม่งั๊นมีแฝด

จริง ๆ วันหยุดที่ผ่านมาเมถ่ายรูปตัวเองใส่บินี่ไว้ด้วย จะถ่ายทุกเดือนเพื่อดูความแตกต่าง
ของเดือนนี้ไม่สามารถเปิดเผยให้ผู้ใดเห็นได้ น่าเกือดมากกกก
....
เรามีแต่ผอมมาตลอดคนเลยติดภาพว่าเราผอม
จริง ๆ เราแอบซ่อนความอ้วนอึ๋มไว้ที่พุง อิ๊อิ๊ (มันน่าภูมิใจตรงไหน)
ตอนนี้เมกำลังกลุ้มกับพุงและต้นขา
ส่วนอื่นไม่เป็นไรเพราะยังพอได้อยู่
แต่เวลาปล่อยตัวกินเยอะ(จริง ๆ เรียกยัด)และไม่ออกกำลังกาย
ไขมันจะมาพอกที่พุงและต้นขาทันที
แต่ก่อนเมจะขจัดง่ายมากนะ ดูแลตัวเองออกกำลังกายแป๊บเดียว
แต่ตอนนี้อาจจะเป็นเพราะอายุเยอะขึ้น
ระบบการเผาผลาญทำงานได้ไม่ดีเท่าเดิม
พิกัดเช้านี้ก็ยัง 55 คงที่ไม่มีลด -*-
พฤษภาคม 2007

ในอาภรณ์เดียวกัน พฤษภาคม 2008
จะไม่ให้กลุ้มยังไงไหว ต่างกับรูปบนยังกะคนละคน
หน้าบานมาก ๆ -*- มิน่าเล่าถึงโดนทักว่าท้อง

รูปนี้แบบว่าแขม่วพุงจนตัวลีบ
จำได้ว่าแอบคิดในใจเมื่อไหร่จะกดชัตเตอร์ไม่ไหวแล้ว 555

...
วันนี้น้องบั๊มขอ pump it up DVD ด้วย
หูยย พี่เมภูมิใจนำเสนอมาก
อัดแจกไป 3 คนแล้ว
รู้สึกดีเหมือนมีเพื่อนออกกำลังกาย
จะรีบให้พี่ไม้จัดการอัดให้เลย (เพราะตัวเองทำไม่เป็น คริ คริ)

วันนี้ตั้งมั่นว่าจะ Pump it up ก่อนนอน
คืนนี้เป็นฤกษ์สะดวกเพราะพี่ไม้ไปงานเลี้ยงบริษัท ไม่ต้องเข้านอนเร็ว อิอิ
เมตั้งเป้าไว้ว่าเดือนกันยายนปีนี้ที่คุณแม่พี่ไม้จะมาเยี่ยมเรา
เมจะต้องสามารถกลับไปใส่เสื้อผ้าตัวเล็ก ๆ เก่า ๆ ของตัวเองได้
ฮึ่ม เอาจริง ๆๆๆ
(เอาจริงมาหลายรอบแล้ว -*-)