
วันอาทิตย์
25 พฤษภาคม 2551

10.30 น. ตื่นนอน เดินโซเซมาห้องรับแขก
พี่ไม้ตื่นก่อนนานแล้วกำลังอยู่หน้าคอม
10.40 น.. ไปคุ้ยหาของกินในตู้เย็น
เปิดทีวี นั่งกินแจ่บ ๆ อยู่หน้าทีวี
11.30 น. หลับหน้าทีวี
13.30 น. งัวเงียตื่นขึ้นมา พี่ไม้ยังอยู่หน้าคอม
เดินไปเปิดตู้ลากเครื่องดูดฝุ่นมาวางไว้ในห้องรับแขก มีเป้าหมาย
แน่วแน่ว่าวันนี้จะปัดกวาดบ้าน..พี่ไม้ส่ายหัวยิ้ม ๆ เหมือนรู้อนาคต
13.50 น. ไปคุ้ยตู้เย็นหาของมากินอีกรอบ
ดูทีวีไปกินไป แจ่บ ๆๆๆ
เครื่องดูดฝุ่นยังอยู่ที่เดิม
14.30 น. หลับหน้าทีวี
15.30 น. ฝนตก งัวเงียเห็นพี่ไม้เอาผ้ามาห่มให้ นอนต่อ
17.00 น. ตื่นขึ้นมา ออกไปเดินหาซื้อของกิน
17.30 น. กลับมากินข้าว ทำกับข้าวง่าย ๆ ให้พี่ไม้ แล้วดูหนังกัน
ดูสองเรื่องควบ
22.00 น. เข้านอน
เครื่องดูดฝุ่นยังอยู่ที่เดิม (จนถึงวันนี้) 

(ชื่อภาพ: เครื่องดูดฝุ่นกับความอ้างว้าง)

เล่าย้อนไปเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา
ที่ทำงานจัดกิจกรรมแนะนำอาคารใหม่
จัดเป็นรอบ ๆ วันละหลายรอบให้แพทย์และพนักงานไปชม
พร้อมกับแนะนำว่าชั้นไหนแผนกอะไร อะไรอยู่ที่ไหน
ป๊าดโธ่ ตะลึงกับชั้น 10 Sky Lobby มาก ๆ
เคยได้ยินพี่ไม้เล่าให้ฟังว่าสวย ก็คิดว่าอืมคงสวยแหล่ะ
แต่ไม่คิดว่าจะสวยและดูดีงามงดขนาดนี้
คิดว่าตัวเองอยู่ในโรงแรมห้าดาวเสียอีก
อิอิ ไม่ชมโรงพยาบาลตัวเองจะไปชมใครเน๊าะ
ชั้น 10 โซนร้านอาหาร มีร้านกิ่งกัลปพฤกษ์มาเปิดด้วย
ดีใจที่มีที่ให้กินข้าวเพิ่มขึ้นอีกที่
ทีนี้ล่ะเสาร์-อาทิตย์ ไม่ต้องออกไปไหนไกลจากซอย 1 เลย
สิงมันอยู่ซอยเดียวนี่แหล่ะเป็นง่อยแน่ ๆ

Sky Lobby ชั้น 10

Sky Lobby อีกซักมุม

มุมรอรับยา

อาคารใหม่จะเปิดวันที่ 30 พ.ค. นี้
แผนกที่ย้ายไป เช่น อายุรกรรม (Medicine)
หัวใจ (Cardiology) ประสาทวิทยา (Neurology)
ประสาทศัลยศาสตร์ (Neurosurgery)
ฯลฯ
ออฟฟิศเมยังอยู่อาคารเดิม
ยังไม่มีกำหนดย้าย
อาคารใหม่เรียกว่า Clinic Building
อาคารปัจจุบันที่เป็นที่ทำงานเมเรียกว่า Main Hospital

วันจันทร์
26 พฤษภาคม 2551

ที่ทำงานมีโครงการดาวเด่นบำรุงราษฎร์
Star of Bumrungrad
มีมานานมากแล้วก่อนเมเข้ามาทำงานอีก
โดยจะตั้งตู้รับความเห็นไว้ตามจุดต่าง ๆ พร้อมแบบฟอร์ม
สำหรับผู้ป่วย ลูกค้า หรือแม้แต่พนักงานเองเขียนให้บุคคลที่เราพึงพอใจในการบริการอาจจะเป็นแพทย์ พยาบาล หรือเพื่อนพนักงานด้วยกัน
เมื่อนานมาแล้วเมเขียนให้ น้องบี ซึ่งประจำอยู่ศูนย์วีซ่า
(โรงพยาบาลเรามีศูนย์วีซ่าสำหรับยื่นเรื่องขออยู่ในต่อราชอาณาจักรด้วย)
เวลาเมมีปัญหาเรื่องเอกสารต่าง ๆ เมติดต่อปรึกษาน้องเขาประจำ
งานน้องบีก็ยุ่งแสนยุ่งแต่ก็มีเวลาช่วยเมเสมอไม่เคยเกี่ยงเลย
ประทับใจมากเลยเขียนความรู้ผ่านถึงดาวเด่น
เมื่อคณะกรรมการดาวเด่นได้รับก็จะลงเรคคอร์ดไว้
แล้วส่งดาวให้น้องเขา (เป็นเข็มกลัดติดเสื้อ)
ยิ่งได้ดาวเยอะก็ยิ่งหมายถึงความดีความน่ารักและน้ำใจบริการของคน ๆ นั้น
สิ้นปีก็จะมีการประกาศผู้ที่ได้รับดาวเด่นมากที่สุดทั้งแพทย์และพนักงาน
เป็นเกียรติประวัติ และได้รับรางวัลเพิ่มด้วย
เมื่อน้องบีได้รับทราบในเดือนต่อมาว่าเมเขียนชมเขา
น้องบีก็โทรมาขอบคุณใหญ่เลย ปลื้มทั้งผู้ให้และผู้รับ

เมก็เคยได้ดาวเด่น 2 ครั้งแบบไม่คาดฝัน
ยิ้มปลื้มไปทั้งวันสิเม J ยังเก็บไว้จนถึงตอนนี้


วันนี้เมเขียนดาวเด่นส่งไป 1 ฉบับ
เพราะประทับใจในความมีน้ำใจไมตรีของ พี่เดือน
พี่เดือนเป็นผู้จัดการห้องฉุกเฉิน (ER)
งานของ ER ยุ่งแสนยุ่งแต่พี่เดือนเป็นคนที่น่ารักมาก
ทุกครั้งที่โทรไปขอคำปรึกษาพี่เดือนจะให้คำปรึกษาที่ดี และน่ารักมาก ๆ
อธิบายอย่างใจเย็นและช่วยเหลือทุกครั้ง
พี่เดือนน่ารักกับเมมากมาตลอด 3 ปีที่เมทำงานที่นี่
เมอยากให้พี่เดือนทราบว่าเมปลื้มในน้ำใจไมตรีของพี่เดือนมาก
นอกจากหน้าตาน่ารักแล้วนิสัยยังน่ารักที่ซู๊ดดดดดด
กระดาษดาวเด่นนี้จะถึงมือพี่เดือนในอีกไม่ช้านี้แล้ว


เขียน.....แล้วก็หย่อนลงตู้

รอคณะกรรมการดาวเด่นเก็บไปลงบันทึก
แล้วมอบดาวให้กับพี่เดือน.. พร้อมข้อความของเม :)
...
...
จิปาถะ
คุณหมอท่านนึงไปฮ่องกง
ฝากซื้อนี่ ราคาถูกกว่าเมืองไทยเกือบเจ็ดร้อยบาทแหน่ะ

บรรดาอาหารในตู้เย็น


พิซซ่าพันปี

เหลืองดีซ่าน

จากหน้าที่แล้วขอบคุณที่แวะเวียนมาทักทายนะคะ
บ้างก็ชมเชยว่าเมหน้าอ่อนกว่าวัย วุ้ยยย เขิลล์นะ
ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ
น้องโอ๊ตแอบถามเคล็ดลับ
พี่เมตอบน้องโอ๊ตไปแล้วว่าเคล็ดลับของพี่เมคือ "การทำซ้ำ"
คือกดชัตเตอร์แชะๆๆๆๆ ซ้ำไปซ้ำมากดไปเลยโพสไปซัก 20-30 รูป
มันต้องมีออกมาดูได้ซัก 2-3 รูปแหล่ะเน๊าะ แหะ แหะ
ต้องขอบคุณเทคโนโลยีสมัยนี้ที่มีกล้องดิจิตอลมาให้เมใช้
ไม่พอใจรูปไหนลบโลด
รูปไหนหน้าเหมือนตัวจริงเป็นอันลบ
เอาแต่รูปที่ดูได้ แหะแหะ
....

(ชื่อภาพ: แอ่นอกสู้(กล้อง))
อายซะที่ไหน...หน้ามึนค๊าบ