เพิ่งกลับมาจากหัวหินค่ะ
เป็นทริปหนึ่งแห่งความทรงจำ
เพราะได้ไปกับพี่ ๆ และน้อง ๆ ที่ทำงาน
แบบสาว ๆ ๆ
หลังจากที่วางแผนกันมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเหาที่ 19
แล้ววันนี้ก็มาถึง..
เราออกเดินทางเย็นวันศุกร์ที่ 27 มิถุนายน
ไปรถ 2 คัน
เมนั่งไปกับพี่หนิง และน้องอ้อม
แก้วสิริ น้องนัท และน้องกบไปอีกคันนึง
คืนวันศุกร์เราไปสำราญท้องกันที่ร้านเจ๊เขียว
ในหมู่บ้านเขาตะเกียบ
ปูสด กุ้งเนื้อแน่น ปลาเนื้อนุ่ม กินแกล้มไวน์สุขใดไหนเท่า
ลืมกรุงเทพไปชั่วขณะ


ถ่ายมาได้แค่นี้
เพราะหลังจากสองจานนี้วาง มือก็มันแผล่บ
ไม่ได้จับกล้องอีกเลย เดี๋ยวกระซวกไม่ทันน้อง ๆ
วิญญาณปอบสิงร่างตั้งแต่ก้าวขึ้นรถหลังเลิกงานแล้ว
ก่อนจะมาเราวางแผนกันว่า
จะไปเดินเล่นชายหาด
จะไปว่ายน้ำกันให้ฉ่ำอุรา
จะไปเดินเล่นตลาดโต้รุ่งหัวหิน
เตรียมบิกินี่กันสุด ๆ
วางแผนกันอย่างเป็นล่ำเป็นสันมาก ๆ

แต่สุดท้ายแล้ว
มันคือการเปลี่ยนสถานที่กิน ฮิ้ววว
เมไม่ได้เหยียบชายหาดและไม่ได้เล่นน้ำเลย
ไม่ได้ไปตลาดโต้รุ่งด้วย
ตอนเข้าในเมืองก็คือการที่ไปกินไอติมกันเท่านั้น
ทริปนี้เจริญอาหารมาก ๆ กิน ๆ นอน ๆ
เล่นกับน้อง ๆ เกลือกกลิ้งอยู่ในคอนโดนั่นเอง
แต่เมรู้สึกผ่อนคลายสุด ๆ
ดูเผิน ๆ รูปนี้เหมือนสาวแรงงานพม่าโดนจับมาขัง
สาวเสื้อเขียวนาม ประดังดึ๋ย กำลังร้องไห้อยากกลับบ้าน

น้องนัทเสื้อสีน้ำตาลนอนยิ้มสบายก่อนจะกลิ้งไปตกเตียง
เอิ๊กกกกก หายเจ็บยังนัทเอ๊ย 555


น้องโอ๊ต น้องใหม่ น้องเกตุ
ขอโทษที่ทริปนี้ไม่มีแฟชั่นบิกินี่โชว์พุง
ทั้ง ๆ ที่เตรียมไปตั้งสองชุดแหน่ะ
ไว้โอกาสหน้าจะแก้ตัวใหม่นะค๊า สัญญา ๆ
ทริปนี้ขอกินก่อน

กิจกรรมยามพระอาทิตย์ยังไม่ตกดินของพวกเรา
คือการเป็นลูกมือทำอาหารค่ะ
ประหนึ่งเป็นนางงามมาเก็บตัวเตรียมประกวด
มีกิจกรรมระหว่างเก็บตัวคือการหัดทำอาหารเพื่อขายเป็นสินค้าโอท็อป
ห่อเกี๊ยวกันแบบเป็นล่ำเป็นสันมาก


ฉีกเส้นก๋วยเตี๋ยวก็เป็นกิจกรรมหนึ่งที่ไม่ได้ทำเมื่ออยู่กรุงเทพ
แต่มาทำเป็นที่หัวหิน
การฉีกเส้นก๋วยเตี๋ยวเป็นศิลปะอย่างนึง
หากทำใกล้ ๆ ทะเล เส้นจะนิ่มลวกกินได้อร่อยมาก ๆ
คนอื่นเขามาทะเลเพื่อเล่นน้ำ
นางเหล่านี้มาหัวหินเพื่อห่อเกี๊ยว และฉีกเส้นก๋วยเตี๋ยว


พอตกค่ำ
ก็ได้เวลาแห่งความสำราญ
ร่ำไวน์และเล่นป๊อกเด้ง
ดูเหมือนใจใหญ่มีแบ้งค์พันประกอบฉากกันแต่ที่ไหนได้ เล่นกันตาละ 5 บาท
เมเสียไป 45 บาทถ้วน

เมเป็นโรคนอนไม่หลับถ้าต้องไปต่างที่
ต้องพกยานอนหลับไปด้วย
ทั้งสองคืนดื่มไวน์+ยานอนหลับ
นอนหลับดีมาก
คืนที่สองมีเหตุการณ์ประหลาด
ในขณะที่ทุกคนแยกย้ายกันไปนอนแล้ว
เมอยู่ในห้องรับแขกคนเดียวนั่งละเลียดไวน์ไปดูทีวีไปอยู่คนเดียว
กะว่ายานอนหลับออกฤทธิ์แล้วจะไปนอน
นึกได้ว่าต้องเตรียมขวดน้ำเข้าห้องนอนด้วย เพื่อดื่มตอนดึก
เดินไปที่ตู้เย็นเพื่อหยิบขวดน้ำเย็น
ได้ยินเสียงประตูดังปั๊ง
ชั่ววินาทีนั้นเมหันไปตามเสียง มองผ่านช่องประตูห้องน้ำด้านนอกพบว่าเปิดไฟอยู่
แอบตกใจเล็กน้อย ใครเข้าห้องน้ำฟระทำไมเงียบจังไม่ได้ยินเสียงเดินเลย แล้วไม่เห็นทักเราเลยด้วย
แล้ววินาทีต่อมาขณะที่หันไปปิดประตูตู้เย็นนั้น
หันกลับมาอีกทีมองไปตรงห้องน้ำ ปรากฎว่ามืดสนิท
เสี้ยววินาทีเดียวจริง ๆ
สะดุ้งโหยง เจี๊ยกกก ขนหัวลุกสิคับ
เมเคยเจอปะ ปะ ปี๋ มาก่อน ในใจคิดว่าเอาอีกแล้วเล่นตรูอีกแล้ว
แต่ก็ยังทำใจเย็นไปนั่งดูทีวีต่อนะ
ดูไปสักพักเริ่มเงียบ ๆ ได้ยินแต่เสียงลมวิ้ว ๆ ท่าไม่ค่อยดี ปิดทีวี ปิดแอร์ ปิดไฟเข้านอนดีกั่ว
ใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ กระโดดขึ้นเตียงนอนข้าง ๆ แก้วสิริ
หลับสนิทดีเพราะฤทธิ์ stilnox ครึ่งเม็ด
เช้ามาเล่าให้พี่ ๆ น้อง ๆ ฟังกันใหญ่
เห็นสีหน้าบางคนแอบซีดด้วย
มีพี่คนนึงในกลุ่มทำหน้าแบบตกใจสุดขีด
แล้วพูดกับเมว่า "เธอเองหรอกเหรอ ชั้นอยู่ในห้องน้ำก็ว่าใครฟระยืนทำอะไรมืด ๆ ใกล้ ๆ ตู้เย็น"
และ "ชั้นเลยรีบล็อคประตูห้องน้ำ กลัวว่าเดี๋ยวเธอจะมาเปิด"
ธ่อเอ้ย ไอ้เราก็นึกว่าปะ ปะ ปะ ปี๋ แต่ที่ไหนได้ห้องน้ำห้องนั้นเข้าได้สองทาง
เข้ามาทางห้องนอนพี่เขาที่อยู่ถัดไปก็ได้
เราเลยไม่ได้ยินเสียงคนเดินนั่นเอง
งานนี้ฮาตอนจบ 555
คอนโดที่เราพัก
ด้านหน้าติดทะเล
ด้านหลังเป็นวิวหมู่บ้าน สะอาดและมีระเบียบมาก
ข้างหลังที่เห็นเป็นถนนลิบ ๆ นั้นคือส่วนของสนามบิน อยู่ใกล้แค่นี้แต่ไม่มีเสียงเครื่องบินรบกวนเลย
อาจจะเป็นเพราะเครื่องบินล้วนแต่เป็นลำเล็ก ๆ
ดูไกล ๆ เหมือนเครื่องบินเด็กเล่น

สระว่ายน้ำอยู่ใกล้แค่นี้
ทะเลก็อยู่ถัดไป
แต่เราไม่โผล่ออกมาจากหอคอยเลย
รูปนี้เอื้อเฟื้อโดยน้องนัทและแก้วสิริที่ตื่นเช้ากว่าใคร มาเดินเล่นกันตอนเช้ามืด
ในขณะที่สมาชิกส่วนใหญ่นอนอุตุเป็นดักแด้อยู่ข้างบน เมก็เป็นหนึ่งในนั้น

ดักแด้ตัวนี้ชื่อกบ

น้องกบกับน้องนัทกลับก่อนพวกเรา
ในตอนเย็นวันเสาร์

เป็นสองคืนกับอีกสองวันที่มีความสุข
ได้เบรคหัวออกจากงาน ได้ไปหัวเราะเฮฮาบ้าบอกับเพื่อน ๆ
ได้เข้าค่ายห่อเกี๊ยวกัน สนุกมากจริง ๆ
เสียดายพี่นุช พี่อ้อ และคิตตี้ไม่ได้ไปด้วย
....
พวกเราเดินทางกลับวันอาทิตย์ที่ 29
ออกจากหัวหินใกล้ ๆ เที่ยง
แวะทางข้าวที่ร้านอาหารป่าที่สมุทรสาคร
อาหารอร่อยมากกกกกกก (อีกแล้ว) ชื่อร้านคลองครุ
ถ้ามีโอกาสอยากไปกินอีก
ถึงกรุงเทพฯ ราว ๆ 4 โมงเย็น
กลับมาดูบิ๊กบราเธอร์กับพี่ไม้
กอดกันหนุงหนิงราวไม่ได้เจอกันมา 3 เดือน
มีความสุขทั้งตอนไปและตอนกลับ
ไปเพื่อเบรคสมองจากงาน
และกลับมาได้เจอคนรัก
กลางคืนหลับสนิทโดยไม่ต้องพึ่งยานอนหลับ
เพราะมีคนรักอยู่ข้าง ๆ และเรารู้ว่านี่คือบ้านเรา
ไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว
:)
